Exile, by Harold Hart Crane

Εξορία

Τα χέρια μου δεν άγγιξαν χαρά άλλη από τα χέρια σου,
Όχι, ούτε τα χείλη μου ελευθέρωσαν γέλιο μετά το “αντίο”
Και με τη μέρα, η απόσταση διαστέλλεται πάλι
Βουβή ανάμεσά μας, σαν ανοιχτό κοχύλι.

Αλλά, η αγάπη αντέχει, κι αποστερημένη και μόνη.
Φτερά περιστεριού πιάνονται κάθε νύχτα απ’ την καρδιά μου
Γεμάτα καλοσύνη, και το μπλε πετράδι
Στο δαχτυλίδι της ένωσής μας μόνο φορεμένο λάμπει.

Exile, by Harold Hart Crane

ο αμερικανός ποιητής

Forgetfulness, by Harold Hart Crane

Λησμονιά

Η λησμονιά είναι σαν τραγούδι
Που ελεύθερο από μέτρο και ρυθμό πλανιέται.
Η λησμονιά είναι σαν πουλί που ζυγιάζει τα φτερά του,
Ανοιχτά κι ακίνητα -
Και πηγαίνει με τον άνεμο ξεκούραστα.

Η λησμονιά είναι βροχή τη νύχτα,
Ή παλιό σπίτι στο δάσος, ή παιδί.
Η λησμονιά είναι άσπρη - άσπρη σαν δέντρο ξεραμένο,
Και μπορεί να ρίξει σ’ έκσταση τη σίβυλλα να προφητεύει,
Ή να κηδέψει τους Θεούς.

Θυμάμαι πολλή λησμονιά.

Forgetfulness, by Hart Crane

ο αμερικανός ποιητής