Tuesday

άνθισμα

Σε περιμένω
Και το σπίτι μπουμπούκι
Έτοιμο κάθε στιγμή ν’ ανοίξει
Αλλά μονάχα όταν φτάσεις
Στο άνθισμά του
Χρώματα φωτιάς
Ευωδιά μεθυστική
Σε γλυκιά λιποθυμιά
Να μας τυλίξει
Το πρόσωπό σου ήλιος πρωινός
Τραγούδι της βροχής ο στεναγμός σου
Μετάξι τα φιλιά σου να με ντύσεις
Χαρά μου η λαχτάρα σου
Ο πόθος αγωνία
Ως τα κορμιά
Να μας ελευθερώσουν
Ως οι καρδιές
Σε απέραντη αγκαλιά γαλήνης
Σε γνώση ευτυχίας
Όπου ο λόγος περισσεύει
Τα πιο μύχια
Θα ειπωθούν χωρίς μιλιά
Στις σιωπές θα σε γνωρίσω
Στα γερτά ματόφυλλα
Στα μισάνοιχτα χείλη

2 comments:

  1. καλημερα αν και 2 το ξημερωμα.

    ReplyDelete
  2. Καλημέρα. Ωραίες αυτές οι ώρες. Για διάβασμα, για γράψιμο, για blogging. Για ν' ακούς την ησυχία της νύχτας. Μερικές φορές μένω κι εγώ κι ας είναι η μέρα που ξημερώνει εργάσιμη. Ακούω τα πουλιά να την καλωσορίζουν και πηγαίνω στη δουλειά μετά από έναν δίωρο πρωινό υπνάκο.

    ReplyDelete